Arytmetyka stałopozycyjna

From Helionica

Arytmetyka stałopozycyjna (ang. fixed-point arithmetic) — komputerowa reprezentacja liczb całkowitych z przedziału od –2^(n-1) do 2^(n-1)–1 (liczby ze znakiem) lub od 0 do 2n–1 (liczby bez znaku), gdzie n jest liczbą bitów w słowie maszynowym, zapisywanych w kodzie uzupełnień do dwóch.

Zakres liczb 16-bitowych (komputery osobiste) mieści się w przedziale [–32768, +32767] (liczby ze znakiem) lub [0, 65535] (liczby bez znaku). Przekroczenie zakresu liczb powoduje nadmiar. W konwencji tej są wykonywane cztery podstawowe działania (+, –, * i /), przy czym stosuje się dzielenie całkowite. Zmieniając liczbę bitów, na których zapisana jest liczba, można zmniejszać lub zwiększać zakres możliwych do uzyskania liczb oraz ilość zajmowanej przez każdą z liczb pamięci.

Wymagania szybkościowe dyktują, by rozmiar liczby (ilość bitów) był nie większy niż rozmiar rejestrów procesora; na przykład procesor 32-bitowy będzie obrabiał z rozsądną wydajnością liczby zapisane na co najwyżej 32 bitach.

Hasło na licencji GNU FDL pochodzące z pracy Piotra Adamczewskiego "Słownik informatyczny", Helion 2005