Protokół

From Helionica

Protokoły komunikacyjne to zbiór ścisłych reguł i kroków postępowania, które są automatycznie wykonywane przez urządzenia i oprogramowanie komunikacyjne w celu nawiązania łączności i wymiany danych. Dzięki temu, że połączenia z użyciem protokołów odbywają się całkowicie automatycznie typowy użytkownik zwykle nie zdaje sobie sprawy z ich istnienia i nie musi o nich nic wiedzieć.

Klasyczne protokoły, których prawzorem był protokół telexu składają się z trzech części:

  • procedury powitalnej (tzw. "handshake") która polega na przesłaniu wzajemnej podstawowej informacji o łączących się urządzeniach, ich adresu (nr. telefonu), szybkości i rodzaju transmisji itd, itp,
  • właściwego przekazu danych,
  • procedury analizy poprawności przekazu (np: sprawdzania sum kontrolnych) połączonej z procedurą pożegnania lub powrotu do procedury powitalnej.

Protokołami tego rodzaju posługują się:

faksami, pilotami do telewizorów.

Protokoły służące programom komputerowym do porozumiewania się między sobą poprzez Internet są określone przez IETF w dokumentach zwanych RFC.

Warstwy

Przesyłanie danych komputerowych to niezwykle trudny proces, dlatego rozdzielono go na kilka "etapów", warstw. Warstwy oznaczają w istocie poszczególne funkcje spełniane przez sieć. Najbardziej powszechny sposób organizacji warstw komunikacji sieciowej to Model OSI.

Popularne protokoły wysokopoziomowe (aplikacyjne) i ich standardowe porty:

Osobną klasą protokołów komunikacyjnych są protokoły do komunikacji grupowej (multicast), używane m.in. do transmisji telewizyjnych przez Internet, telekonferencji itp. Przykładami takich protokołów są RMTP (Reliable Multicast Transport Protocol), TOTEM, XTP, Muse i inne.

Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące w pierwotnej wersji z artykułu Protokół w polskiej Wikipedii. Lista autorów.

Źródło: "http://www.helionica.org/index.php/Protok%C3%B3%C5%82"

Bestsellery informatyki