XML
From Helionica
|
|
XML czyli eXtensible Markup Language - wzorowany na SGML-u sposób opisu znacznikami, umożliwiający wygodniejsze, szybsze i mniej sformalizowane przygotowywanie wszelkich dokumentów tekstowo-graficznych, które można bez większych problemów przenosić i adaptować do różnych form przekazu elektronicznego.
XML to język znaczników umożliwiający podobnie jak SGML tworzenie swoich własnych znaczników formatujących definiowanych w DTD dokumentu lub w tzw. schematach XML. W odróżnieniu od SGML-a możliwe jest jednak także stosowanie w XML-u kaskadowych arkuszy stylów CSS, programowalnych arkuszy stylów specjalnie zaprojektowanych dla XML-a o nazwie XSL i innych interaktywnych elementów często stosowanych przy pisaniu stron WWW.
XML wymaga znacznie większej dyscypliny przy pisaniu dokumentów niż HTML, gdyż zasadą interpretacji XML-a jest najpierw kontrola poprawności składniowej a dopiero później ew. wyświetlenie/wykonanie dokumentu, tak więc błędnie napisane dokumenty XML nie będą w ogóle wyświetlane przez przeglądarki. Z drugiej jednak strony, dzięki restrykcyjnej składni, dokumenty XML mogą być automatycznie przekształcane na inne formaty języków, przez programy zwane parserami.
XML i jego zastosowania prawdopodobnie w przyszłości zastąpią całkowicie HTML, gdyż XML w wersji 1.0 został uznany za standard przez W3C i jego rozwój jest silnie wspierany przez prawie wszystkie najważniejsze firmy produkujące oprogramowanie, takie jak: Microsoft, Oracle, Silicon Graphics, Sun Microsystems, Netscape i wiele innych. 4 lutego 2004 r. wprowadzono wersję XML 1.1, która w porównaniu do XML 1.0 jest bardziej elastyczna pod względem stosowania różnych znaków standardu Unicode.
XML jest jednak czymś znacznie więcej niż HTML gdyż umożliwia pisanie dokumentów, które będą mogły być obsługiwane przez najróżniejsze urządzenia i programy. XML umożliwia też tworzenie tzw. aplikacji - czyli zestawów znaczników do konkretnych zastosowań, z których obecnie najbardziej znane są: XHTML, MathML, SVG, ChemXL. Zaletą XML-a jest możliwość dowolnego mieszania tych aplikacji, co umożliwia np. włączanie fragmentów MathML czy SVG w dokumenty napisane w XHTML-u, tworząc jeden, poprawny składniowo dokument XML.
Z XML wiążą się nierozerwalnie języki XML Namespaces, XML Base, XLink i XInclude.
Obecnie większość przeglądarek WWW nie obsługuje jeszcze bezpośrednio XML-a, (choć częściowo jest już on obsługiwany przez Internet Explorer oraz Operę i przeglądarki oparte na Gecko (np. Mozilla) ale możliwe jest już pisanie stron w XML-u, gdyż istnieją parsery tłumaczące XML na HTML lub XHTML pod warunkiem przestrzegania pewnych podstawowych reguł pisania dokumentu w XML.
Prosty przykład dokumentu XML:
<?xml version="1.1"?> <?xml-stylesheet type="text/css" href="#identyfikator" title="instrukcja przetwrzania"?> <!DOCTYPE przyklad [ <!ELEMENT przyklad (#PCDATA)> ]> <!-- komentarz --> <przyklad atrybut="wartosc" xmlns="http://przestrzen.nazw.pl"> To jest przyklad. <![CDATA[<znacznik>Sekcja CDATA</znacznik>]]> </przyklad>
Historia
W latach 90. użytkownicy SGML stwierdzili, na podstawie doświadczeń z WWW, że SGML może być rozwiązaniem niektórych problemów, na jakie natknie się WWW w miarę swojego rozwoju. Jon Bosak przedstawił argumentację, że W3C powinna się zająć sponsorowaniem "SGML on the Web" - został wówczas upowazniony do uruchomienia w połowie 1996 r. specjalnej grupy zadaniowej - aczkolwiek nie miała ona większego wsparcia ze strony W3C - za to z aktywnym poparciem Microsoftu.
XML został zaprojektowany przez 11-osobową grupę roboczą (Working Group) wspartą przez 150-osobową grupę zainteresowania (Interest Group). Techniczne dabety miały miejsce w w specjalnej pocztowej grupie dyskusyjnej, a konkretne problemy były rozwiązywane w drodze konsensusu, zaś gdy takiego brakowało, przez większość głosów wyrażonych przez Working Group. Kierownictwo techniczne przyjął na siebie James Clark, który był też autorem nazwy XML (inne nazwy to "MAGMA" - Minimal Architecture for Generalized Markup Applications, "SLIM" - Structured Language for Internet Markup, oraz "MGML" - Minimal Generalized Markup Language).
Współredaktorami specyfikacji byli pierwotnie Tim Bray i Michael Sperberg-McQueen. W połowie prac Bray przyjął funkcję konsultanta w firmie Netscape, budząc tym sprzeciw Microsoftu, wskutek czego wycofał się na pewien czas z prac. Problem został rozwiązany przez wyznaczenie ze strony Microsoftu jej własnego kandydata, jako trzeciego koedytora, Jeana Paoli.
Grupa robocza nigdy nie spotykała się osobiście, kontaktując się za pośrednictwem poczty elektronicznej i cotygodniowych telekonferencji. Decyzje co do głównego zarysu projektu zostały podjęte po 5 miesiącach intensywnych prac, w okresie lipiec-listopad 1996 r. Dalsze prace trwały przez cały 1997 r., po czym 10 lutego 1998 r. przedstawiono XML 1.0 w formie rekomendacji W3C.
Zobacz też: XHTML, SGML, RDF, SMIL, XUL, XVML, SVG, MathML, XSL
adres internetowy:
Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące w pierwotnej wersji z artykułu XML w polskiej Wikipedii. Lista autorów.
Bestsellery informatyki
Kategorie: Internet | Standardy | W3C | Webmasterstwo

